به گزارش روابط عمومی انجمن انبوه سازان مسکن و ساختمان آذربایجان شرقی، جلسه هیات مدیره انجمن انبوه سازان مسکن و ساختمان آذربایجانشرقی با حضور مهندس جمشید برزگر، رئیس هیات مدیره، دیگر اعضاء و بازرسان، روز چهارشنبه، بیست و هفتم خرداد ماه 1405، در سالن کنفرانس این انجمن برگزار شد.
رئیس هیات مدیره انجمن با اشاره به ریزش چندین ساختمان در منطقه ملازینال تبریز اظهار کرد: خوشبختانه این حادثه تلفات جانی نداشت؛ اما این حادثه بایستی زنگ خطری باشد که لزوم ساماندهی بافت حاشیهای و سکونتگاههای غیررسمی و غیرایمن شهر جدی گرفته شود.
مهندس جمشید برزگر با بیان اینکه کلانشهر تبریز بر اساس پهنهبندی خطر نسبی زلزله در جزو مناطق با خطر نسبی بسیار زیاد است، ادامه داد: قسمت عمده سکونتگاههای غیررسمی تبریز همجوار با گسلهای موجود در منطقه است و این سکونتگاهها همواره در معرض خطرات ناشی از وقوع زلزله و ناپایداریهای ناشی از آن قرار دارند.
وی در ادامه سخنانش به شکلگیری تفاهمی در سال 1392بر اساس نیازسنجیهای به عمل آمده و برای ساماندهی بافت حاشیهای و سکونتگاههای غیررسمی تبریز میان استانداری، شهرداری تبریز، اداره کل راه و شهرسازی (شرکت عمران و بهسازی شهری ایران) و انجمن انبوهسازان استان اشاره کرد و افزود: این تفاهمنامه امکان ساخت ده هزار واحد مسکونی در قالب مشارکت میان شهرداری تبریز و سازندگان انجمن انبوهسازان استان را فراهم میکرد.
رئیس هیات مدیره انجمن با بیان اینکه متاسفانه به دلیل عدم اختصاص زمین کافی، تنها امکان تامین زمین و بهرهمندی برای 600 واحد مسکونی میسر گردید، اظهار کرد: پروژه 600واحدی اندیشه به عنوان ثمره موفق این تفاهمنامه به شمار میآید.
مهندس برزگر در بخش پایانی سخنانش، بافت حاشیهای و سکونتگاههای غیررسمی را بحران امروز و فردای شهر تبریز دانست که حل این مساله بزرگ از وظایف و تکالیف مدیریت شهری است و ادامه داد: عدم حل این مساله به فاجعه انساتی منجر خواهد شد و انجمن انبوهسازان استان آماده است با فعال شدن دوباره این تفاهمنامه در روند ساماندهی بافتهای حاشیهای و سکونتگاههای غیررسمی به صورت جدی و موثر مشارکت کند.
بر اساس این گزارش، ارائه گزارشی از اقدامات انجام یافته بعد از برگزاری آخرین جلسه هیات مدیره، قرائت نامههای رسیده و نیز بررسی درخواستهای عضویت و موافقت با تعدادی از آنها از دیگر بخشهای جلسه هیات مدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان آذربایجان شرقی بود.





