بیت الله ستاریان در گفت و گو با خبرنگار صما با تاکید بر این مطلب افزود: باید قوانین و ساختاری تهیه شود که با تجمیع خرده سازان، این دسته از فعالان ساختمانی به صورت مجموعه سازندگان کلان وارد بازار شوند. در این صورت علاوه بر اینکه سود بیشتری نصیب آنها می شود، بر مشکل کمبود مسکن در کشور نیز فائق می آییم.
 
وی با بیان اینکه یکی از وظایف وزارت راه و شهرسازی تولید انبوه ساز است تصریح کرد: بهتر است وزارتخانه مذکور با تجمیع سرمایه های شرکت های خرد فعال در عرصه ساخت و ساز در یک کلونی، خرده سازان را تشویق به انبوه سازی کند و در چنین شرایطی می توان به تولید مسکن دست یافت.
 
این مدرس دانشگاه ادامه داد: برای نمونه اگر صد سازنده خرد هر کدام سالانه ساخت 5 تا 10 هزار واحد مسکونی را برعهده بگیرند، در سال می توان یک میلیون واحد مسکونی به بازار عرضه کرد.
 
ستاریان افزود: در کشور شرکت ها یا سرمایه گذارانی که طراحی و ساخت چند هزار واحد مسکونی را برعهده بگیرند و به بازار عرضه کنند، وجود ندارد و به همین دلیل تولید در ایران همیشه دچار نوسان است و از پیشرفت تکنولوژی برخوردار نیست.
 
خرده سازان مقلدند، نه مولد                                                                                   
 
این کارشناس مسکن خرده سازان را مقلد و نه مولد دانست و تاکید کرد: خرده ساز مقلد است، یعنی به جای اینکه مولد تکنولوژی باشد سعی می کند تکنیک ها یا انواع تکنولوژی ها را تقلید کند. ولی وقتی سازندگان به صورت کلان تجمیع شوند و در مقیاس بزرگ کار کنند، مولد تکنولوژی خواهند بود و از ساختار سنتی سازی خارج می شوند.
 
ستاریان در عین حال با اشاره با اینکه در حال حاضر تا رسیدن به این جایگاه در بخش توسعه مسکن فاصله بسیاری داریم اظهار داشت: متاسفانه در ایران به دلایل مختلف ازجمله ساختار اقتصاد دولتی که همیشه حاکم بوده است، سرمایه گذاران بزرگ وجود ندارد و ساختار اقتصاد دولتی ایران اجازه حضور مطرح سرمایه گذاران بزرگ را نمی دهد.
 
وی با انتقاد از این رویکرد گفت: به عبارت دیگر چون دولت به عنوان یک سرمایه دار بزرگ به تولید کننده نفت، گاز و کالاهای دیگر تبدیل شده است، در صنعت ساختمان نیز به عنوان تنها صنعت خصوصی کشور، عمدتا سازندگان و سرمایه داران بزرگ نداریم و عمده ساخت و سازها توسط خرده سازان انجام می شود که صرفا در ساخت چندین واحد مسکونی خلاصه می شود.
 
وی همچنین با بیان اینکه دولت وظیفه دارد به تمام مسائل جمعیت کشور توجه و درخصوص آنها برنامه ریزی کند گفت: در این راستا دولت دچار یک تضاد است. یعنی چون خود دولت یک تولیدکننده است، در قاعده رقابت با بخش خصوصی و... همواره این تصور وجود دارد که دولت ازگسترش برخی ساختارهای اقتصادی وحشت دارد.
 
ستاریان با ارزیابی منفی از این موضوع خاطرنشان کرد: به همین دلیل حتی درصورت تشکیل یک کلونی اقتصادی قوی، چهره تولیدکنندگی و سرمایه داری دولت باعث می شود که در این زمینه حالت تقابل بگیرد و مقابله کند. از طرف دیگر چون قوانین همیشه در اختیار دولت بوده و سمت و سوی دولتی داشته، با این مقابله نابرابر، همواره بسیاری از حقوق سرمایه داران بزرگ از بین می رود.